Jak zorganizować domowy turniej rzucania woreczkami do celu

Domowy turniej rzucania woreczkami do celu zorganizujesz, przygotowując miękkie woreczki, kilka stabilnych pojemników, linię rzutu i kartkę na wyniki. Ustal jednakową liczbę prób dla każdego, a odległość dopasuj do możliwości uczestników. Poniżej przedstawiamy propozycję zabawy z trzema celami i prostą punktacją, którą można dostosować do miejsca w mieszkaniu.

Przygotuj woreczki i trzy proste cele

Do zabawy możesz wykorzystać gotowe woreczki gimnastyczne albo uszyć niewielkie woreczki z miękkiej, mocnej tkaniny. W wersji domowej proponujemy wypełnienie skrawkami materiału: woreczek powinien być miękki, łatwy do uchwycenia i dokładnie zaszyty. Przygotuj trzy podobne sztuki, aby uczestnicy korzystali z porównywalnego sprzętu. Przed rozpoczęciem obejrzyj szwy i odłóż woreczek, z którego wydostaje się wypełnienie.

Trzy stabilne pojemniki bez ostrych krawędzi, na przykład koszyki lub otwarte pudełka.
Taśmę odpowiednią do powierzchni podłogi, którą oznaczysz linię rzutu; najpierw sprawdź ją w niewidocznym miejscu.
Kartkę i ołówek do zapisywania punktów po każdej kolejce.
Osobny pojemnik na woreczki, żeby nie leżały na przejściu.

Jeżeli masz gotową tarczę z otworami lub stojak z koszykami, możesz użyć go zamiast pudełek. Takie rozwiązania występują w opisach dostępnych zestawów do rzucania woreczkami. Sprzęt ustaw i zabezpiecz zgodnie z jego instrukcją, a przy zabawie dzieci uwzględnij oznaczenie wieku producenta.

Wyznacz miejsce rzutu i strefę oczekiwania

Wybierz fragment pokoju, w którym woreczek może polecieć do celu bez mijania telewizora, lampy czy szklanych przedmiotów. Usuń z podłogi zabawki i luźne rzeczy. Cele ustaw tak, aby nie blokowały drzwi ani przejścia. Jeśli pojemniki przesuwają się po trafieniu, popraw ich ustawienie przed następną próbą.

Oznacz linię rzutu oraz miejsce oczekiwania za plecami rzucającego. Ustal, że przy celach nie stoi żadna osoba, a woreczki zbieracie dopiero po zakończeniu całej kolejki. Podczas zabawy ze zwierzętami w domu zadbaj, aby nie wchodziły pomiędzy gracza a pojemniki. Młodsze dzieci powinny bawić się pod nadzorem dorosłego.

Dobierz odległość podczas próbnej kolejki

Nie trzeba ustawiać wszystkich na jednej linii. Proponujemy osobne miejsca rzutu dla osób potrzebujących łatwiejszego zadania i dla tych, które wolą większe wyzwanie. Dobierz je podczas krótkiej rozgrzewki, zanim zaczniecie liczyć punkty. Kieruj się wygodą i skutecznością uczestnika, zamiast przypisywać odległość wyłącznie według wieku.

Ustaw największy pojemnik blisko pierwszej linii i pozwól każdemu wykonać trzy rzuty próbne.
Zaproponuj spokojny rzut od dołu, bez mocnego zamachu. Uczestnik może też rzucać na siedząco, jeśli tak jest mu wygodniej.
Przesuń linię bliżej, jeśli woreczki nie dolatują do celu lub próby wyraźnie zniechęcają gracza.
Osobie, która łatwo trafia, zaproponuj dalszą linię. Zaznacz wybrane miejsca i zachowaj je przez cały turniej.

Gdy w mieszkaniu brakuje miejsca na dalsze rzuty, zmniejsz cel zamiast wydłużać tor. Jeżeli poziom trudności okaże się źle dobrany już podczas rozgrywki, uzgodnijcie zmianę i rozpocznijcie punktowaną część od nowa.

Ustal punktację i rozstrzyganie trafień

Podstawowa zasada opisana przy gotowych zestawach polega na zdobywaniu punktów za trafienia i porównaniu sumy po ustalonej liczbie rzutów. W domowej wersji proponujemy trzy cele: duży za jeden punkt, średni za dwa i najmniejszy za trzy. Ustaw je obok siebie, tak aby uczestnik mógł świadomie wybrać łatwiejsze albo trudniejsze zadanie.

Każdy wykonuje trzy rzuty w kolejce i rozgrywa pięć kolejek.
Punkty przyznajecie, gdy woreczek po zatrzymaniu pozostaje wewnątrz pojemnika.
Woreczek, który odbije się od brzegu i wypadnie, daje zero punktów.
Przekroczenie własnej linii podczas rzutu oznacza zero punktów za tę próbę.
Przy remisie zainteresowani wykonują po trzy dodatkowe rzuty; jeśli remis pozostaje, dzielą miejsce.

Przeprowadź turniej bez długiego czekania

Wylosuj kolejność i zachowaj ją do końca. Jedna osoba rzuca trzema woreczkami, druga zapisuje wynik, a pozostali czekają w wyznaczonym miejscu. Po kolejce wspólnie policzcie punkty i zbierzcie woreczki. Zapisuj sumę od razu, przy imieniu uczestnika i numerze rundy, żeby później nie odtwarzać trafień z pamięci.

Przy większej grupie proponujemy grę w parach i dodawanie wyników partnerów, z zachowaniem jednakowej liczby rzutów na osobę. Jeśli uczestnicy wolą wspólne wyzwanie, ustalcie cel punktowy dla całej grupy zamiast indywidualnej klasyfikacji. Na zakończenie odczytaj wyniki, pozwól chętnym na kilka swobodnych prób i schowaj sprzęt. Kolejny turniej możesz urozmaicić innym ustawieniem pojemników, ponownie sprawdzając odległości przed startem.